Author :
Abstract
Rudolf Carnap ve Thomas S. Kuhn 20. yüzyılın çığır açan iki bilim felsefecisidir. Literatürde, pozitivist ve post-pozitivist ayrımları bağlamında, iki araştırmacının görüşleri, uzun süre birbiriyle uzlaşmaz olarak kabul edilmiştir. Özellikle Bilimsel Devrimlerin Yapısı adlı kitabının olağanüstü bir etki yaratması, Kuhn’un yeni bir bilim felsefesi anlayışının temsilcisi olarak kabul edilmesinde merkezi bir rol oynamıştır. Ancak 1990’lı yıllarda yapılan çalışmalarda mantıkçı pozitivist okulun görüşlerinin daha ayrıntılı olarak incelenmesi, pozitivist ve post-pozitivist bilim felsefesi ekollerinin birbirini dışlayıcı değil, tamamlayıcı içerimler taşıdığını ortaya çıkarmaktadır. Genel olarak ifade edilirse, Carnap ve Kuhn ekseninde kurulan yakınlıklar, bilim dili ve bilimsel kuramların dil çatılarını irdeleme hattından ilerleyerek, kurucu veya transendental a priori fikri ile semantik uzlaşımcılık düşüncesini merkeze almaktadır. Bu çalışmada, ilk olarak Carnap ve Kuhn’un bilim dili merkezinde geliştirdikleri görüşleri ele alınacak; daha sonra konuyla ilgili literatüre bakılacak; son olarak ise literatür ile eleştirel bir diyalog içinde Carnap ve Kuhn’un bilim felsefesi problemlerine dil ekseninde nasıl eğildikleri değerlendirilecektir.
Keywords
Abstract
Rudolf Carnap and Thomas S. Kuhn are two groundbreaking philosophers of science of the 20th century. Within the literature of the philosophy of science, particularly in the context of positivist and post-positivist distinctions, the views of these two researchers have long been considered irreconcilable. In particular, the extraordinary impact of his book, The Structure of Scientific Revolutions, played a central role in Kuhn being recognized as a representative of a new understanding of the philosophy of science. However, studies conducted in the 1990s that examined the views of the logical positivist school in more detail revealed that the positivist and post-positivist approaches to the philosophy of science are not actually mutually exclusive, but rather complementary in terms of their implications. Generally speaking, the connections established along the lines of Carnap and Kuhn proceed from the line of examining the language of science and the linguistic frameworks of scientific theories, centring on the idea of the constitutive or transcendental a priori and the concept of semantic conventionalism. This study will first examine Carnap and Kuhn’s views focusing on the language of science; then review the relevant literature; and finally, in a critical dialogue with the literature, evaluate how Carnap and Kuhn approached the problems of the philosophy of science from a linguistic perspective.
