ŞİİRSEL TERKİPTE TABAKALAR VE İŞLEVSEL DİZİLİM: KISA MISRALARDA UZAYIP GİDEN ANLAM YOLU VE GÖSTERGELERLE İLERLEYEN “KAĞNI GICIRTILARI”
Author :
Abstract
Şiirin arka planında yer alan gizli bir düzen ve kontrol mekanizması vardır, bu da estetik yargıdır. Dolayısıyla şiirde hareket yönünü belirleyen temel unsurun şiirin estetik yargısı olduğu ve onun kılavuzluğunda göstergelerin yerli yerine dizildiği görülür. Bu çalışmada da Yaşar Nabi Nayır’ın “Kağnı Gıcırtıları” adlı şiirinden hareketle şiirin yapısını oluşturan anlamlı birimlerin ve katmanların olduğu, şiirde sezdirim aşamasından çıkarım aşamasına geçişte bağlantı noktalarının göstergelerle kurulup temel estetik yargıya güdümlü şekilde ilerlendiği ve anlamlandırma sürecinin de buna bağlı olarak gerçekleştiği ortaya konulmaya çalışılmıştır. “Kağnı gıcırtıları” şairin dikkatini celbederek şiirine esin kaynağı olmuş ve yine şairin bu sesle kurduğu bağla ona dair izlenimi ve estetik yargısı oluşmuştur. Şiirde sunulan, aslında şairin algılamaları doğrultusunda oluşan temel duygunun sese bürünmüş hâli ya da sesle sessizce kurulan iletişimin sesidir. Dolayısıyla şairin nesnesine dair izlenimi bağlamında şiirde parçalar birbirine eklemlenmiş ve birleşen parçalarla şiirsel bütünlük estetik yargıyı ifâde edecek şekilde ortaya çıkmıştır. Böylece bir sesin şairdeki karşılığı ve ortaya çıkan göstergelerden örülmüş şiir varlığı karşımıza çıkar.
Keywords
Abstract
There is a system that organizes the structure of poetry, and that is aesthetic judgment. Therefore, it is seen that the fundamental element that determines the direction of movement in poetry is the poem's aesthetic judgment, and that signs are arranged in their proper place under its guidance. This study, drawing on Yaşar Nabi Nayır's poem “Ox Cart Creaking Sound”, attempts to demonstrate that the structure of poetry consists of meaningful units and layers. The transition from the implicature to the inference stage in poetry is established through signs, progressing guided by the fundamental aesthetic judgment, and the process of meaning is thus contingent upon this. The “Ox Cart Creaking Sound” attracted the poet's attention and inspired his poem. Again, the connection he established with this sound formed his impression and aesthetic judgment of it. What is presented in the poem is actually the vocalization of the basic emotion that occurs in line with the poet's perceptions, or the sound of communication established silently through the voice heard. Therefore, in the context of the poet's impression of its object, the pieces in the poem are articulated, and with these combined pieces, a poetic whole emerges to express an aesthetic judgment. Thus, we come across the equivalent of a sound in the poet's mind and the existence of poetry woven from the signs that emerge.
Keywords
Poetic structure, sign, aesthetic judgment, Yaşar Nabi Nayır, “Ox Cart Creaking Sound”.
