BASKETBOL ANTRENÖRLERİNİN DUYGUSAL ZEKÂLARININ KARAR VERME STİLLERİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ,
THE EFFECT OF EMOTIONAL INTELLIGENCE OF BASKETBALL TRAINERS ON DECISION-MAKING STYLES

Author:

Number of pages : 541-552

Abstract

İnsanoğlu hayatını devam ettirebilmek ve ihtiyaçlarını karşılayabilmek için sürekli bir karar verme süreciyle karşı karşıya kalmaktadır. Bireyin karar verme sürecinde duyguları etkili olmaktadır. Bu bağlamda çalışmamızın amacı, basketbol antrenörlerinin duygusal zekalarının karar verme stilleri üzerindeki etkisinin incelenmesidir. Çalışmaya %61,8’i Erkek, %38,2’si Kadın olmak üzere toplam 102 basketbol antrenörü katılmıştır. Katılımcıların demografik bilgilerini ölçek amacıyla araştırmanın birinci bölümünde altı sorudan oluşan kişisel bilgi formu verilmiştir. İkinci bölümde ise Schutte ve ark. (1998) tarafından geliştirilen, Austin ve ark. (2004) tarafından revize edilen Duygusal Zeka Ölçeği ve Scott ve Bruce (1995) tarafından geliştirilen, Taşdelen (2002) tarafından Türkçe’ye çevrilen Karar Verme Stilleri Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiklerin yanında bağımsız örneklem t-testi ve one way anova normallik testleri uygulanmıştır. Sonuç olarak katılımcıların demografik özelliklerine göre duygusal zekalarının karar verme stilleri üzerinde etkili olmaktadır

Keywords

Abstract

Human beings are faced with a continuous decision-making process in order to survive and meet their needs. The individual's emotions are effective in the decision-making process. In this context, the aim of our study is to examine the effect of emotional intelligence of basketball trainers on decision-making styles. A total of 102 basketball trainers, 61.8% Male and 38.2% Female, participated in the study. In order to scale the demographic information of the participants, a personal information form consisting of six questions was given in the first part of the study. In the second part, Schutte et al. (1998), developed by Austin et al. Emotional Intelligence Scale revised by (2004) and Decision Making Styles Scale developed by Scott and Bruce (1995) and translated into Turkish by Tasdelen (2002) were used. In the analysis of the data, independent sample t-test and one way anova normality tests were used as well as descriptive statistics. As a result, according to the demographic characteristics of the participants, their emotional intelligence has an effect on their decision-making styles.

Keywords