ISSN:2149-0821

ÇEVRE ETİĞİ AÇISINDAN ORMANCILIK ETİĞİ


İnsanın doğa ile ilişkileri uzun zamandır insan merkezci etik yaklaşıma göre değerlendirilmektedir. Bu yaklaşım, insan-orman ilişkilerinde, doğanın korunmasından çok kaynakların korunmasına yönelmektedir. Ormanların insanlar tarafından yönetilebileceği ve ekonomik kıstaslara göre işletilebileceği varsayımı, ormanda yer alan yaşam birliğini tehlikeye atmaktadır. Ormancılığın bugün kârlılık, ekonomiklik ya da nedensellik ve ekolojik toleranstan daha çok toplumsal refaha katkı sağlamasına; odun hammaddesi üretiminden çok temiz hava, temiz su, rekreasyon olanakları gibi hizmetleri üretmesine gereksinim bulunmaktadır. 100 yıl kadar önce kâr/zarar hesaplaması üzerine biçimlendirilen orman işletmeciliği anlayışının ortadan kaldırılarak yarar/maliyet hesaplaması üzerine yeni bir ormancılık anlayışı kurulmalıdır. Bunun için insan merkezci etik paradigmasından çevre merkezci etik paradigmasına geçilmesi gerekmektedir.


Keywords


Çevre Etiği, Ormancılık Etiği, Orman İşletmeciliği, Silvikültür, Ormancılık

Author: Ercüment ÖZDEMİR - - Nesrin ÇOBANOĞLU
Number of pages: 428-442
DOI: http://dx.doi.org/10.16990/SOBIDER.4068
Full text:
Paylaş:
The Journal of Social Sciences
E-Mail Subscription

By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.